دوست دارم برم یه جا که محل عبور و مروره بشینیم و خیره بشم به رو به روم و ساعتها به حرکت آدمها و تکون خوردن درختا و وزش باد زل بزنم. عمیقا احساس افسردگی میکنم. گاهی حتی دوس دارم خودمو از بین ببرم. البته فقط دوست دارم و واضحه که عملیش نمیکنم.
برچسب:
نویسنده: کیارش ابراهیمی