721.
کمی ناخوشم از عوارض بارداری... شب از نیمه گذشته است... تنها روی تخت دراز کشیده ام، پنجره باز است و تنم را سپرده ام به باد خنک نزدیک پاییز... صدای یک مرد از دور دست می آید که فریاد میزند... کمی دلم از صدایش آشوب میشود. به این روزها فکر میکنم... همه چیز تکراری ست و من فقط روزها را با خستگی به شب می رسانم... باز هم آن صدا...
برای چندین بار من و ماه در کارمان شکست خورده ایم... من کمی ناامیدم اما ماه امیدوار است...
حوصله مردم را ندارم... این مدت به بیشعورهای زیادی و روانم آزرده شده است... راستش از مردم بدم آمده است و جامعه در ذهنم سیاه و چرک شده است... شاید این هم احساسی گذرا باشد.
فکر میکنم آدم تنبلی هستم.
برچسب:
نویسنده: کیارش ابراهیمی